Τραγούδι της μάχης (Schlachtgesang)

25 Μαρτίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

Λεπτομέρεια από τον πίνακα του Eugène Delacroix (Le Combat du Giaour et du Pacha, 1835, musée du Petit Palais, Paris)

Έλληνες! Των υπέροχων
προγόνων εγγονοί!
Τραβήξτε τα σπαθιά!
Αφήστε τις σημαίες
να κυματίζουν, να πλαταγίζουν
μέσα από τους ανέμους!
Βροντόφωνα στέλνω
από χιλιάδες λαρύγγια
πολεμικό τραγούδι
μέσα από δασωμένες χαράδρες
και βουνά και κάμπους!

Ο στρατός
Πλησιάζομε! Πλησιάζομε!
Μέσα από κοιλάδες και δάση!
Εμπρός! Εμπρός!
Η φωνή αντηχεί!
Ανοίγομε δρόμο
χωρίς σταματημό!
Ορμάμε!
Το φαράγγι αντηχεί!
Με τόλμη και κέφι,
με γιγάντια ορμή,
με δυνατό στήθος
με θάρρος λιονταριού!
Το σπαθί σφυρίζει!
Η σημαία κυματίζει,
Ο Έλληνας πιέζει
προς το βουνό και νικά!
Ξύπνησε, ξύπνησε
η παλιά δύναμη,
και ρίχνεται στη μάχη!
Και ορμώντας αρπάζει
ολοένα κι ασταμάτητα
ό,τι αντιστέκεται,
από τόπο σε τόπο,
ό,τι υπάρχει κι ό,τι ζει!
Το στήθος φουσκώνει
από χαρά και θυμό:
Μαίνεται άγρια:
Θα μετανοιώσεις οικτρά!
Γιατί είμαστε ελεύθεροι
από τα δεσμά,
εμείς όλοι ελεύθεροι,
όπως η θάλασσα και η στεριά!
Απόσπασμα από το ποίημα «Τραγούδι της μάχης» («Schlachtgesang») του Wilhelm Friedrich Waiblinger (1804-1830), από το βιβλίο Ο Γερμανικός Φιλελληνισμός μέσα από την Ποίηση – Σουαβοί ποιητές, εκδ. ΥΠΕΡΙΩΝ

Combat du Giaour et du Pacha, par Eugène Delacroix / 1835

Οι εκδόσεις και το βιβλιοπωλείο Θούλη
σας εύχονται χρόνια πολλά

thulebooks.gr

 

Η Ψυχολογία της σύγχρονης εποχής

22 Μαρτίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ


«Η χρονιά του 1918 στάθηκε μια φωτεινή ημερομηνία στις σελίδες της Ιστορίας μας. Ύστερα από μια σειρά επιτυχιών που έμοιαζαν να προδικάζουν έναν οριστικό θρίαμβο για τους επιτιθέμενους κατά της Γαλλίας και των συμμάχων της, ξαφνικά, η Γερμανία κατρακύλησε μέσα σ’ έναν κατακλυσμό που στο διάβα του παρέσυρε τις πιο παλιές μοναρχίες της Ευρώπης.

Ποτέ γεγονότα τόσο αντιφατικά και μαζί τόσο απρόβλεπτα δε διαδέχτηκαν το ένα το άλλο και μάλιστα σ’ ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Στην εποχή των θαυμάτων θα πιστεύαμε σαν σίγουρο ότι ανώτερες και μυστηριώδεις δυνάμεις είχαν παρέμβει για ν’ αλλάξουν την πορεία του πεπρωμένου».

Περιεχόμενα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΟΙ ΝΕΕΣ ΩΡΕΣ

ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΩΤΟ: Η ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

1. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

2. ΟΙ ΗΘΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

3. ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΙΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

4. ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΜΕΡΙΚΩΝ ΛΑΩΝ

5. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ

ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

1. Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

2. ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝ-ΓΕΡΜΑΝΙΣΜΟΥ

3. ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΟΥ ΠΕΤΥΧΑΝ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΛΑΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΝ

4. ΠΩΣ ΔΙΑΛΥΘΗΚΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΧΙΜΑΙΡΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΝ

5. ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΙΑΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΒΙΒΛΙΟ ΤΡΙΤΟ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ

1. ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ

2. ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

3. ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΡΟΥΤΙΝΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΛΑΘΕΜΕΝΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ

4. ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

5. ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ

ΒΙΒΛΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ

1. ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΓΝΩΜΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΙΣΤΕΙΣ

2. Ο ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ

3. ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΟΣΗΣ ΤΟΥΣ

ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΜΠΤΟ: Η ΝΕΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΘΥΕΛΛΑ

1. ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΒΛΕΨΕΩΝ

2. Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ ΚΙ ΟΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΗΣ

3. Η ΕΡΕΥΝΑ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΟΥΝΙΣΜΟΥ

4. ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΘΥΕΛΛΑΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΧΩΡΕΣ

ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΤΟ: ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΧΙΜΑΙΡΕΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

1. ΒΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΕΨΕΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΤΥΠΩΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

2. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΑ ΠΕΠΡΩΜΕΝΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

3. ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΩΝ ΕΘΝΟΤΗΤΩΝ ΚΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ

4. ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΟΥ ΕΤΑΤΙΣΜΟΥ

5. ΟΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΒΙΒΛΙΟ ΕΒΔΟΜΟ: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

1. ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

2. ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

3. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

4. ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ

5. ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ

Το βιβλίο »Η Ψυχολογία της σύγχρονης εποχής» μπορείτε να το βρείτε εδώ

Κοίτα τους και πέρνα

15 Μαρτίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

Questi non hanno speranza di morte,
e la lor cieca vita è tanto bassa,
che ’nvidïosi son d’ogne altra sorte. 
Fama di loro il mondo esser non lassa;
misericordia e giustizia li sdegna:
non ragioniam di lor, ma guarda e passa
 
Ελπίδα αυτοί για θάνατο δεν έχουν
και τόσο ποταπή είν’ η τυφλή ζωή τους
που κάθε ξένο ριζικό ζηλεύουν.
Φήμη καμιά δεν κράτησε  από αυτούς ο κόσμος,
το έλεος και η δικαιοσύνη τούς περιφρονούν,
μη μιλούμε γι’ αυτούς, μόν’ κοίτα τους και πέρνα

Δάντης Αλιγκέρι (Dante Alighieri)
Θεία Κωμωδία
Canto III dell’Inferno, verso 51

thulebooks.gr

Κώστας Καρυωτάκης – Αισιοδοξία

11 Μαρτίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

 

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου.
Ας υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση
μ’ αυτοκρατορικήν εξάρτυση πρωινού
θριάμβου, με πουλιά, με το φως τ’ ουρανού
και με τον ήλιο όπου θα τα διαπεράση.

Ας υποθέσουμε πως είμαστε εκειπέρα,
σε χώρες άγνωστες της δύσης, του βορρά,
ενώ πετούμε το παλτό μας στον αέρα,
οι ξένοι βλέπουνε περίεργα, σοβαρά.
Για να μας δεχτή κάποια λαίδη τρυφερά,
έδιωξε τους υπηρέτες της ολημέρα.

Ας υποθέσουμε πως του καπέλλου ο γύρος
άξαφνα εφάρδυνε, μα εστένεψαν, κολλούν,
τα παντελόνια μας και, με του πτερνιστήρος
το πρόσταγμα, χιλιάδες άλογα κινούν.
Πηγαίνουμε – σημαίες στον άνεμο χτυπούν –
ήρωες σταυροφόροι, σωτήρες του Σωτήρος.

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
από εκατό δρόμους τα όρια της σιγής,
κι ας τραγουδήσουμε, το τραγούδι να μοιάση
νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής.
Τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
και, ψηλά, τους ανθρώπους να διασκεδάση.

thulebooks.gr

 

 

»Ακόμη και σήμερα, θα γύριζα τον μισό κόσμο για να βρω ένα βιβλίο, αν το θεωρούσα σημαντικό για ’μένα, και τρέφω απόλυτο σεβασμό γι’ αυτούς τους λίγους συγγραφείς που μου έχουν δώσει κάτι ξεχωριστό. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, δεν μπορώ καθόλου να καταλάβω τη χλιαρή σημερινή νεολαία που περιμένει να της δοθούν τα βιβλία στο χέρι και που ούτε αναζητεί ούτε θαυμάζει. Θα έμενα νηστικός μόνο και μόνο για να βρω ένα βιβλίο, και ποτέ δεν μου άρεσε να δανείζομαι βιβλία, διότι τα θέλω πάντοτε να είναι απολύτως δικά μου, ώστε να ζω μαζί τους για πολλές ώρες.
Όπως και οι άνθρωποι, έτσι και τα βιβλία, πάντοτε μου φαινόταν ότι έχουν το δικό τους, ξεχωριστό πεπρωμένο. Πηγαίνουν προς τους ανθρώπους που τα περιμένουν και φτάνουν σ’ αυτούς την κατάλληλη στιγμή. Είναι φτιαγμένα από ζωντανά υλικά και συνεχίζουν να ρίχνουν φως στο σκοτάδι, ακόμη και μετά από πολύ καιρό από τον θάνατο του συγγραφέα τους.»

Μιγκέλ Σερράνο

thulebooks.gr

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ

1 Μαρτίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

 

Ο »Μάρτης» είναι ένα παμπάλαιο έθιμο. Έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια, όπου οι μύστες έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι, όπως παρατηρεί ο λαογράφος Νικόλαος Πολίτης.
Σύμφωνα με το έθιμο, την 1η του Μαρτίου, οι μητέρες φορούν στον καρπό του χεριού των παιδιών τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη, για να τα προστατεύει από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, που είναι ιδιαίτερα βλαβερός, σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες. Αποτελείται από δύο κλωστές, άσπρη και μία κόκκινη, στριμένες μεταξύ τους, που συμβόλιζαν την αγνότητα και τα χαρά. Σε κάποιες παραδόσεις αναφέρεται και μία χρυσή κλωστή ώστε να συμβολίζεται και η αφθονία.
«Μάρτη» δεν φορούσαν μόνο οι άνθρωποι. Σε κάποιες περιοχές της χώρας κρεμούσαν την κλωστή όλη τη νύχτα στα κλαδιά μιας τριανταφυλλιάς για να χαρίσουν ανθοφορία, ενώ σε άλλες περιοχές την έβαζαν γύρω από τις στάμνες για να προστατέψουν το νερό από τον ήλιο και να το διατηρήσουν κρύο. Σε άλλες περιοχές το φορούσαν μέχρι να φανούν τα πρώτα χελιδόνια, οπότε και το άφηναν πάνω σε τριανταφυλλιές, ώστε να τον πάρουν τα πουλιά για να χτίσουν τη φωλιά τους. Αλλού πάλι το φορούν ως την Ανάσταση, οπότε και το δένουν στις λαμπάδες της Λαμπρής για να καεί μαζί του. Σε ορισμένες περιοχές το μαρτιάτικο βραχιολάκι θεωρείται ιερό από τη λαϊκή παράδοση που δεν είναι πρέπον να πεταχτεί. Για αυτό το φορούσαν μέχρι το Πάσχα και το έδενα στην Αναστάσιμη λαμπάδα για να καεί. Σε άλλες περιοχές έκαιγαν το βραχιολάκι στις φωτιές που άναβαν για να κάψουν τον Ιούδα.
Η Χριστιανική Εκκλησία θεωρεί το έθιμο ειδωλολατρικό ήδη από το 5ο αιώνα. Παρόλα αυτά το έθιμο διατηρήθηκε στο Bυζάντιο όπου γιόρταζαν την πρώτη Μαρτίου με σπουδαίες δραστηριότητες. Ο μεγάλος λαογραφος Λουκάτος αναφέρει τα »χελιδονίσματα» που προέρχονται από την αρχαιότητα. Την Πρώτη Μαρτίου οι μικροί έφτιαχναν ένα ομοίωμα χελιδονιού και τραγουδώντας το ανάλογο τραγούδι πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι για να μαζέψουν αυγά.
Από την αυτοκρατορία εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την χερσόνησο του Αίμου. Για παράδειγμα στη Ρουμανία όπου το ασπροκόκκινο στολίδι της 1ης του Μαρτίου φέρει στα ρουμανικά την ονομασία «Μαρτιζόρ».
 
Η κόκκινη κλωστή συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα του φυτού χιονόφιλος, που ανθίζει τον Μάρτιο και είναι στενά συνδεδεμένο με αρκετά έθιμα και παραδόσεις της Ρουμανίας. Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Θεός – Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε, όμως, ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι.
Μια ημέρα ένας νεαρός, μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε τον δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέροντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του -λέει ο μύθος- έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μαρτίου όλοι οι νεαροί να πλέκουν το «Μαρτισόρ», με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει το αίμα του νεαρού άνδρα και την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη που συμβολίζει την αγνότητα.
Καλό μήνα!
 
thulebooks.gr

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ

1 Μαρτίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

 

Όχι εντελώς άδικα τον χαρακτήρισαν ως τον Έλληνα Πεταίν. Δεν έχει καμιά σημασία αν ευσταθεί ή όχι και αν ανταποκρίνεται στα πραγματικά περιστατικά. Το βέβαιο είναι ότι πρόκειται περί του στρατηγού εκείνου (του οποίου η ελληνική κοινή γνώμη είχε θαυμάσει την πολεμική του δράση στο Αλβανικό Μέτωπο και τον είχε αποκαλέσει ήρωα της Τρεμπεσίνας, της Μόροβας και του Πόγραδετς) που, παρά τις διαταγές των ανωτέρων του, όταν ο ίδιος θεώρησε ότι δεν υπήρχε κανένα άλλο περιθώριο αντίστασης πήρε την πρωτοβουλία να συνάψει τη Συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς.