ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ από τη Θούλη: George Lincoln Rockwell – Πάπιες και κότες

25 Νοεμβρίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

%cf%80%ce%ac%cf%80%ce%b9%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%82

 

 

Συγγραφέας: George Lincoln Rockwell
Εκδόσεις: Θούλη
Μετάφραση: Ευάγγελος Ανδρούλης
Εικονογράφηση: Άννα Μαλτέζου
Επιμέλεια: Αθηνά Μάρκου
Σελίδες: 83
Έτος έκδοσης: 2016
ISBN: 978-618-81705-7-5

 

Μια ιστορία για το πώς η ανοχή και η φιλευσπλαχνία του αθώου και αφελούς γηγενούς μπορεί να τον οδηγήσει στη σκλαβιά.

Μια αλληγορία για το πώς ο «αναξιοπαθών ξένος», ο «δύστυχος φιλοξενούμενος», ο «διασκορπισμένος» γίνεται κυρίαρχος και κατακτητής.

Ένα παραμύθι που η αλήθειά του χάνεται στα βάθη του χρόνου…

Ένα παραμύθι επίκαιρο που δεν παλιώνει ποτέ…

Από τον Τζωρτζ Λίνκολν Ρόκγουελ

Το βιβλίο »Πάπιες και κότες» μπορείτε να το βρείτε εδώ

Ο Ερμητικός Κύκλος

24 Νοεμβρίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

%ce%bf-%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%83-%ce%ba%cf%85%ce%ba%ce%bb%ce%bf%cf%83-%ce%bf%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%b8%ce%bf%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%bb%ce%bf-page-001

 

Η συναρπαστική καταγραφή, σε ημερολογιακή μορφή και με παράθεση σημαντικών επιστολών, των συναντήσεων και της επικοινωνίας του Χιλιανού συγγραφέα, διπλωμάτη και εξερευνητή Μιγκέλ Σερράνο με τον Χέρμαν Έσσε και τον Καρλ Γιουνγκ ―μια καταγραφή που φωτίζει το έργο τους και τις σκέψεις τους για τη ζωή και τον θάνατο, την πνευματικότητα, τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, την Ευρώπη και που, επίσης, αποκαλύπτει ότι οι τρεις τους αποτελούσαν κατά έναν μυστηριώδη τρόπο τα μέλη ενός «Ερμητικού Κύκλου».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διάλογοι του Σερράνο με τους δύο «Σοφούς της Ευρώπης» λίγον καιρό πριν από τον θάνατό τους και η αλληλογραφία μαζί τους την ίδια περίοδο. Μάλιστα, όπως αναφέρεται, ο συγγραφέας ήταν ένα από τα τελευταία πρόσωπα που συνάντησαν προτού πεθάνουν.
Ακόμη, ξεχωριστή σημασία έχει η τελευταία επιστολή του Γιουνγκ προς τον Σερράνο, η οποία συνιστά την «ιδεολογική διαθήκη» του.

 

 

miguel-serrano-descontexto

Miguel Serrano

Πρόλογος
(του συγγραφέα για την έκδοση του 2002)

Πενήντα χρόνια έχουν περάσει ―μισός αιώνας― από τότε που έφτασα στην Ευρώπη για πρώτη φορά. Αναζητούσα τον Έρμαν Έσσε και ήμουν πολύ νέος. Τη συγκίνησή μου από αυτή τη συνάντηση διηγούμαι σ’ αυτό το βιβλίο. Θαύμα, σύμπτωση, συγχρονισμός. Μετενσάρκωση, ίσως…

Είκοσι χρόνια αργότερα, έζησα στην οικία Καμούτσι (Camuzzi), την ίδια όπου είχε μείνει ο Έσσε, για άλλα τόσα περίπου χρόνια. Το κρεβάτι τού συγγραφέα, τα έπιπλα της βιβλιοθήκης του, η κουζίνα του, το τζάκι, ο καθρέφτης και το παράθυρο του Κλίνγκσορ. Η λίμνη του Λουγκάνο και το βουνό Σαν Σαλβατόρε… Αναμνήσεις, τίποτε άλλο παρά αναμνήσεις, γιατί όλοι είχαν φύγει, είχαν χαθεί. Κι αυτή, ακόμη, η δεσποινίς Καμούτσι, της οποίας το πρόσωπο έχω εδώ μπροστά μου, καθώς γράφω αυτές τις γραμμές.

Μου λείπει το ότι τότε όλα ήταν δυνατά. Ένας νέος άγνωστος συγγραφέας που είχε έρθει από την άκρη του κόσμου, από μία χώρα με «μοναχικό όνομα»* (Χιλή) έγινε δεκτός από τον Έρμαν Έσσε και στη συνέχεια από τον Καρλ Γιουνγκ, οι οποίοι τον έκαναν φίλο τους και του εκμυστηρεύθηκαν πράγματα που σε κανέναν άλλο δεν είχαν πει• μάλιστα, ο Έσσε κάποτε δημοσίευσε στη μεγαλύτερη εφημερίδα της Ελβετίας μία επιστολή που του είχα στείλει εγώ, για τον θάνατο του μεγάλου ψυχολόγου. Ενώ ο Γιουνγκ προλόγισε το βιβλίο μου «Οι επισκέψεις της Βασίλισσας του Σαβά» όπου για πρώτη φορά «προτείνει» ότι τα αρχέτυπα δεν είναι προϊόντα του Ασυνειδήτου (Συλλογικού), αλλά προέρχονται από το Υπερσυνειδητό (είναι, δηλαδή, αυτόνομοι θεοί). Αναφερόμενος στο βιβλίο μου, που προλόγισε, γράφει: «σ’ αυτό γνωστές αρχετυπικές μορφές είναι ευδιάκριτες, αλλά αρκετά διαφορετικές από τα αυθόρμητα προϊόντα του ασυνειδήτου στα οποία είμαι συνηθισμένος».

Λίγο πριν από τον θάνατό του, ο Κ. Γκ. Γιουνγκ μου έστειλε μία χειρόγραφη επιστολή με την ιδεολογική του διαθήκη, η οποία τώρα βρίσκεται στο Ινστιτούτο Γιουνγκ, στη Ζυρίχη. Μου εξομολογήθηκε ότι θα ήταν πολύ κακό αν καταστρεφόταν ο θησαυρός του (η εμπειρία της ζωής του) με τον οποίο «θα μπορούσε ακόμη και να φωτίσει το σκοτάδι του Δημιουργού».

Τώρα είμαι ο μόνος στον κόσμο που κρατά «αυτούς τους θησαυρούς», προσπαθώντας να φωτίσω το σκοτάδι των ανθρώπων γύρω μας. Και είμαι εδώ, τώρα, «μόνος σαν ένα βουνό, να επαναλαμβάνω τα λόγια αυτά…»

 
Μιγκέλ Σερράνο
Σαντιάγκο, Χιλή, 2002

* ΣτΜ: Στην τοπική διάλεκτο το όνομα της χώρας σημαίνει «εκεί που τελειώνει η γη»

 

 

_________________53e3688dbff3d

Το βιβλίο »Ο Ερμητικός Κύκλος» μπορείτε να το βρείτε εδώ  

ΦΑΙΔΡΟΣ ΜΠΑΡΛΑΣ: ΑΠΑΝΤΑ

18 Νοεμβρίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

%ce%b5%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd%ce%b11

Τις πρώτες 150 μέρες του ’80 πάλευα με την εισαγωγή αυτή στον κόσμο και το έργο του φίλου μου του Φαίδρου – και να πη κανείς πως δεν τον ήξερα; Ή πως δεν τον εκτιμούσα, και δεν τον αγαπούσα, όσο λίγους; Ή πως δε συμφωνώ σε τόσα και τόσα μαζί του [έστω κι αν όχι σ’ όλα (τα κριτικά του ιδίως)], και δεν τον έχω επηρεάσει, ή και μ’ επηρέασε, μια εικοσπενταετία (και τόσο κρίσιμη) πούμασταν φίλοι, ώσπου πέθανε (16-6-75), μόνο 50 χρονώ, παρά κάτι μέρες (γεννήθηκε: 28-6-25) – και δε μ’ άρεσε τίποτ’ απ’ ότι άρχιζα να γράφω, κι όλο έπιανα κάτι άλλο, αλλιώτικο – μ’ άλλο ύφος, απ’ άλλη πλευρά, μ’ άλλο πρίσμα, σ’ άλλο ρυθμό, μ’ άλλη διάθεση – και τίποτα, μορέ τίποτα δε μ’ άρεσε, δε μου πήγαινε όπως τόθελα για το Φαίδρο, για το με τόσες ακριβές ποιότητες έργο του, λόγο του, ποίησή του (που πάντα χαιρόμουν) – τίποτα! […] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)

Περιεχόμενα

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Κ’ ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή στον κόσμο και το έργο του Φαιδρού Μπαρλά – από τον Ρένο Ηρακλή Αποστολίδη
Επίλογος για το Φαίδρο Μπαρλά, από τους φίλους του: το Ρένο, το Νίκο Φωκά, την Ασπασία Ξύδη, το Φρέντ Κάραμποτ, τη Μαρία Σερβάκη – και την Έλενα Στριγγάρη, που μάζεψε τις γνώμες τους το καλοκαίρι του ’75, αμέσως μετά το θάνατό του
ΠΕΖΑ
Το Ωρολόγιον του Αγίου Σουλπικίου
Αίμα στην άσφαλτο
Οι Τροχονόμοι
Η επίσκεψις
Η δολοφονία του δικηγόρου Ιωακείμ Χατζηπαπαπαύλου
Ο βράχος
Die irae
Η ευεργέτις
Η σκούνα
Η εορτή της θείας Ζωής
Ο Λήσταρχος
Περιπέτεια γραίας
L’ amoureuse
Η άλλη ταινία
Συνάντησις
Η κυρία Εριφύλη
Το ποτόν και το γλύκισμα
Ο κύριος Ανδρέας
Τα τρίδυμα
Η περιηγήτρια
Ο ανθρωποφάγος
Ιστορία ζωής
Το μαντιλάκι
Η άπιστος
Οι πεσόντες
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΠΟΛΥΕΔΡΟΥ
Ωδή του Σεπτεμβρίου
Το ακρογιάλι
Η λιτανεία της Μεγάλης Παρασκευής
Κατανυκτικό σχεδίασμα Απριλίου
Ειδύλλιο
Μια ξαφνική καλοκαιριάτικη βροχή
Θαμπό μαργαριτάρι είναι τ’ απόγεμμα
Μια θάλασσα
Μύκονος ’52
Θαλασσινή λειτουργία
Εισαγωγή φθινοπώρου
Λυπημένος χορός από φώτα και πρόσωπα
Απόγευμα, ενώ τελειώνη ο Σεπτέμβριος
Πρωτοβρόχι
Γλυκύ μου Έαρ
Το κορίτσι που έκλαιγε
Απόγεμμα
Καλοκαιρινή σκηνογραφία
Επιθυμία
GLORIA VICTIS
Nibelungen
Γράμμα από το Ανατολικό Μέτωπο
ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ
Ιερά Οδός
Πεσών υπέρ Πατρίδος
Ένας στρατιώτης προσευχόταν
Ύψωμα 1033
Η φυλακισμένη κοπέλλα
ΤΗΣ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ
Μια Κυριακή αξημέρωτα
Οι οδοκαθαρισταί
Μνημόσυνο για τον Ουάιλντ
ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΛΥΡΙΚΑ
Είμαστ’ εμείς η ουσία της φλόγας!
Ερημιά
Κάπου συναντημένο
Ίσως απόψε περάση ένας άνεμος
Επίγραμμα
Ανάλαφρος ο έρωτας
Ερωτικό
Παραθαλάσσια νεκροταφεία
Το ασημένιο
Σαν όνειρο γοργό
Μόνον ένα
ΣΑΤΙΡΙΚΑ
Το Τέρας
Εις Μπιάνκα, που είν’ ένα bonbon!
Αγάπη μου ακριβή!
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!
ΤΑ ΠΡΟΠΑΡΟΞΥΤΟΝΑ
Εθνικές ηρωίδες
Le petite Historie
Couleur locale
Διαιτητική
Ars gratia artis!
Όχι πια μεγάλη ζωή!
Μάθημα Γεωγραφίας
Ο δειλός εραστής
Γλωσσοδέτης
ΠΡΟΦΟΡΙΚΑ ΣΑΤΙΡΙΚΑ
Του μπι εδώ, ορ νοτ του μπι!
ΣΑΤΙΡΙΚΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΑ
Εθνική εορτή
Θούριον του Παττακιστάν
Οι Λεοπαρδάλεις
Σα λιοντάρια
Εν έτει 2000
Γενναίοι
Αν τυχόν
Λάθος στο μέτρημα
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Κ’ ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΑ
Τα επικείμενα
Οι νεκροί
Αυτόχειρ
Μια γυναίκα
Αύριο
Και πάλι
ΔΟΚΙΜΙΑ – ΜΕΛΕΤΕΣ – ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Το δεύτερο φύλο
Αντιφανατισμός Ελευθερίας
Η Εποχή και το Πνεύμα
Όσκαρ Ουάιλντ
Εμμανουήλ Ροΐδης
Κ. Π. Καβάφης
Ελληνικός υπερρεαλισμός
Η ποίησις της εποχής
ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Η Πυραμίδα 67 του Ρένου Αποστολίδη
Ρένος Αποστολίδης
Η Γενιά του ’30 μετά τρίτον αιώνος
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΑ
Κρίσεις από μια συζήτηση για το τι φταίει;
ΝΟΣΤΙΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΧΥΟΣ
Προγραμματικό του Στάχυος
Με πρωτοπόρο την αμερικανική νεολαία!
Αφάνειαι και μεταμφιέσεις Σταχύων
Στάχυς επιδόξοις ποιηταίς χαίρειν !
Στάχυς τελευταίος – Αυτόχειρ αυτοκηδευόμενος

%cf%86%ce%b1%ce%b9%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%83-%ce%bc%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bb%ce%b1%cf%83-%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1
Το βιβλίο »ΦΑΙΔΡΟΣ ΜΠΑΡΛΑΣ: ΑΠΑΝΤΑ» μπορείτε να το βρείτε εδώ

Ιωάννης Συκουτρής: Επιτάφιοι προς τιμήν των πεσόντων εις τας αρχαίας Αθήνας

17 Νοεμβρίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

%cf%83%cf%85%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%84%cf%81%ce%ae%cf%82

Οι επιτάφιοι προς τιμήν των πεσόντων για την πατρίδα υπήρξαν η συνέχεια μιας αρχαίας παράδοσης απόδοσης τιμών στους νεκρούς ήρωες όχι μόνο έργῳ αλλά και λόγῳ, και αναπτύχθηκαν στην αρχαία Αθήνα τόσο, ώστε να αποτελούν ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος.

Σε μια διαφορετική, από τις συνήθεις φιλολογικές, ανάλυση των αθηναϊκών επιταφίων, ο Ι. Συκουτρής αποκαλύπτει το πραγματικό, το βαθύτερο νόημά τους: τη φυσική και υπερβατική συγχρόνως σύνδεση του αίματος με τη γη, που επιτυγχάνεται με τη θυσία του πολεμιστή, όπου κι αν αυτός πεθάνει. Μια θυσία που για τον Έλληνα ήταν δικαίωμα και ολοκλήρωνε την «ευδαιμονία του αγαθού ανδρός». Η αγάπη και η ευγνωμοσύνη για τη γη του ήταν αυτή που οδηγούσε τον πολεμιστή στην υπεράσπισή της και που δικαιολογούσε ηθικά τον πόλεμο. Ο υπέρ πατρίδος θάνατος τον συνέδεε με τους ένδοξους προγόνους του, στην αδιάσπαστη συνέχεια της φυλής, στη «μακρά αλυσίδα των πράξεων ανδρείας και εθελοθυσίας». Γιατί, λέγει ο Συκουτρής, η γη της πατρίδας του ήταν ιερή και αγαπημένη, στοργική Μητέρα και τροφός, και όχι ξένη ή μητριά, όπως είναι για τον σύγχρονο, τον επηρεασμένο από την εβραϊκή νοοτροπία, άνθρωπο. Σ’ αυτή τη γη ήθελε ο ήρωας να ταφεί, την «προσιτή αμέσως και εις τας αισθήσεις και εις τα αισθήματα», τη γη-φορέα της αιώνιας εναλλαγής ζωής και θανάτου. Γι’ αυτή τη γη ο ήρωας δίνει ό,τι ακριβότερο έχει: το Αίμα του. Γιατί μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο, το πνεύμα της αυτοθυσίας μπορεί να μεταδοθεί στις επόμενες γενιές και να παραμείνει αιώνιο: μόνο «μέσα από το αίμα, το καθαρό από κάθε ξένο στοιχείο αίμα της φυλής».

_________________550bdd81204a3

Το βιβλίο »Επιτάφιοι προς τιμήν των πεσόντων εις τας αρχαίας Αθήνας» μπορείτε να το βρείτε εδώ

Μια συνηθισμένη εκτέλεση

14 Νοεμβρίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

918c0-12-8-2000-ce97-ceb2cf8dceb8ceb9cf83ceb7-cf84cebfcf85-cf81cf8ecf83ceb9cebacebfcf85-cf85cf80cebfceb2cf81cf85cf87ceafcebfcf85-ce9ace 

Το χρονικό της βύθισης του ρωσικού υποβρυχίου KURSK

Une execution ordinaire

Μόσχα, 1952. Η μυστική αστυνομία οδηγεί στον Στάλιν τη γιατρό Όλγα Ατλίνα, για την οποία κυκλοφορεί η φήμη ότι έχει το χάρισμά του μαγνητισμού στα χέρια. Μέχρι το θάνατό του, θα παραμείνει η προσωπική του θεραπεύτρια, σε μια απρόβλεπτη σχέση εξάρτησης για την οποία δεν μπορεί να μιλήσει σε κανέναν. Η ζωή της καταστρέφεται. Για το καλό του σοβιετικού λαού, που δεν πρέπει να χάσει τον ηγέτη του…

Αύγουστος του 2000. Το ρωσικό πυρηνικό υποβρύχιο Kursk βυθίζεται στη θάλασσα του Μπάρεντς. Από τα εκατό δεκαοχτώ μέλη του πληρώματος δεν υπάρχουν επιζώντες. Ή κάποιοι φρόντισαν να μην υπάρχουν, σ’ ένα ψυχρό αλισβερίσι θανάτου και εξουσίας. Μεταξύ των θυμάτων, και ο νεαρός Βάνια Αλτμάν, ο εγγονός της Όλγας, στην πρώτη του αποστολή.

Λίγα χρόνια μετά το ναυάγιο, ένας Γάλλος δημοσιογράφος ταξιδεύει στη Ρωσία αναζητώντας την αλήθεια για την υπόθεση. Ανάμεσα σε επίσημες και ανεπίσημες εκδοχές, το μόνο που καταφέρνει να ανακαλύψει είναι η κληρονομιά του αίματος: γενιές ανθρώπων που θυσιάζονται σιωπηλά στο βωμό μιας Ιστορίας για την οποία πρέπει να είναι υπερήφανοι.

Η μυθιστορηματική μαρτυρία της βύθισης του ρωσικού υποβρυχίου Kursk σε μια γλαφυρή απεικόνιση της μετακομμουνιστικής Ρωσίας.

030923-N-4307F-011North Sea (Sept. 23, 2003) -- The Norwegian ULA class submarine Utstein (KNM 302) participates in NATO exercise Odin-One. The Norwegian submarine and other naval vessels joined U.S. active and reserve anti-submarine forces,  including the stealth nuclear-powered submarine, USS Seawolf (SSN 21).  The mission of the North Sea War-time exercise was to hunt Allied and NATO submarines.  During the exercise, the  “Emerald Knights” of Helicopter Anti-Submarine Squadron Seventy-Five (HS-75) logged nearly fifty hours of submarine contact within three days and performed countless simulated contacts and kills.  Exercise Odin-One represents the strong Allied bond between the U.S. and Norway.  U.S. Navy photo.  (RELEASED)

Το βιβλίο »Μια συνηθισμένη εκτέλεση» μπορείτε να το βρείτε εδώ

Από την Αναγέννηση στην αμερικανική επανάσταση

11 Νοεμβρίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

emanuel_leutze_american_schwabisch_gmund_1816-1868_washington_d-c-_-_washington_crossing_the_delaware_-_google_art_project

 

Ο Άκτον ήταν ένας από τους μεγάλους ιστορικούς που, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, σφράγισαν με το έργο τους τον 19ο αιώνα, έναν αιώνα ο οποίος κοίταζε ταυτόχρονα στο παρελθόν και στο μέλλον. Παρόμοιες εμβληματικές φυσιογνωμίες ήταν ο Μακώλεϊ και ο Καρλάιλ στην Αγγλία, ο Μισλέ και ο Γκιζό στη Γαλλία, ο Ράνκε και ο Ντρόιζεν στη Γερμανία, ο Παπαρρηγόπουλος και ο Λάμπρος στην Ελλάδα. Κάθε έθνος, όπως είχε τον εθνικό του ποιητή, είχε και τον εθνικό του ιστορικό. Όλοι αυτοί φιλοτέχνησαν τις εικόνες που τα έθνη επιθυμούσαν για τον εαυτό τους. Ανήκαν στις ηγετικές ομάδες, ήταν αξιόλογοι λογοτέχνες και, γράφοντας την ιστορία τους, δεν απευθύνονταν απλώς στους ομοτέχνους τους αλλά στο έθνος συνολικά. Το ύφος τους ήταν υψηλό, επικό, διανθισμένο με συμπεράσματα που συνήθως αποκόπτονταν από τα συμφραζόμενά τους για να γίνουν γενικά αξιώματα.

  • Περιεχόμενα
    ΠΡΟΛΟΓΟΣ
    ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ
    ΟΙ ΑΠΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
    Ο ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
    Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
    ΛΟΥΘΗΡΟΣ
    Η ΑΝΤΙΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ
    ΦΙΛΙΠΠΟΣ Β΄, ΜΑΡΙΑ ΣΤΙΟΥΑΡΤ ΚΑΙ ΕΛΙΣΑΒΕΤ
    ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ
    ΕΡΡΙΚΟΣ Δ΄ ΚΑΙ ΡΙΣΕΛΙΕ
    Ο ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΗΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
    ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΙΔ΄
    Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ
    Η ΑΝΑΔΥΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΩΣΙΑΣ
    Ο ΜΕΓΑΣ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΠΤΑΕΤΗΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
    Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5

Το βιβλίο »Από την Αναγέννηση στην αμερικανική επανάσταση» μπορείτε να το βρείτε εδώ

Μεγαλοφυία και παραφροσύνη

8 Νοεμβρίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Τα κοινά μυαλά δεν έχουν τη δυνατότητα να σχηματίσουν μια ολωσδιόλου αμιγή αντικειμενική εικόνα των πραγμάτων· επειδή η εποπτική τους δύναμη ασθενεί και αδρανεί μόλις παύει να διεγείρεται και να κινητοποιείται από τη βούληση, καθώς δεν έχει αρκετή ενέργεια για να συλλάβει τον κόσμο αμιγώς αντικειμενικά μέσω της ευκαμψίας της και άνευ σκοπού. Από την άλλη πλευρά, όταν η αναπαραστατική δύναμη του εγκεφάλου εμφανίζει τέτοιο πλεόνασμα ώστε να προκύπτει άνευ σκοπού μια αμιγής, ευκρινής και αντικειμενική εικόνα του εξωτερικού κόσμου -που ως τέτοια δεν εξυπηρετεί τις προαιρέσεις της βούλησης, και αν υφίσταται σε υψηλό βαθμό μπορεί να ενοχλεί, ακόμη δε και να βλάπτει τα κοινά μυαλά-, τότε υπάρχει ήδη η προδιάθεση για μια τέτοια ανωμαλία. (Α. Σοπενχάουερ, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

Πρόλογος του μεταφραστή

Περί Μεγαλοφυΐας

Περί Παραφροσύνης

Πίνακας βασικών όρων και εννοιών

%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%bf%cf%86%cf%85%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%86%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7

Το βιβλίο »Μεγαλοφυία και παραφροσύνη»
μπορείτε να το βρείτε εδώ

ΖΕΝ Ο δρόμος των Σαμουράι

5 Νοεμβρίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

zen11

Kάθε άνθρωπος είναι ήδη απελευθερωμένος, και συνεπώς κείμενος πάνω και πέραν της γέννησης και του θανάτου. Το μόνο που χρειάζεται είναι να το γνωρίσει αυτό, να το συνειδητοποιήσει, «να κοιτάξει εντός της φύσης του», σύμφωνα με την κύρια διατύπωση του Ζεν.

(…) Είναι η φώτιση που ανασύρει από την άγνοια ή από το ασυνείδητο τη βαθύτερη πραγματικότητα αυτού που ήταν κανείς και που πάντα θα είναι, ανεξαρτήτως της κατάστασής του στη ζωή.

Το βιβλίο »ΖΕΝ Ο δρόμος των Σαμουράι» μπορείτε να το βρείτε εδώ