ΧΙΤΛΕΡ

20 Απριλίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

Το βιβλίο του συγγραφέα και δημοσιογράφου  Heinz A. Heinz ΧΙΤΛΕΡ (πρωτότυπος τίτλος Ο Χίτλερ της Γερμανίας) κυκλοφόρησε στην Αγγλία από τον εκδοτικό οίκο Hurst & Blackett, στην αγγλική γλώσσα, το 1934 και ακολούθως σε δεύτερη, εμπλουτισμένη έκδοση το 1938 (από την τελευταία έγινε και η μετάφραση του βιβλίου στα ελληνικά) και αποτελεί τη βασικότερη πηγή κάθε βιβλίου που γράφεται για τον Χίτλερ.

Η ιδιαίτερη αξία του βιβλίου, η οποία το διαφοροποιεί πλήρως και το καθιστά σαφώς ανώτερο από οποιοδήποτε άλλο που πραγματεύεται τη ζωή του Χίτλερ και την ιστορία του NSDAP, έγκειται στο ότι ο συγγραφέας βασίστηκε σε πρωτογενείς πηγές πληροφόρησης. Πράγματι, ο Heinz αναζήτησε και συνάντησε ο ίδιος πρόσωπα που είχαν έρθει σε επαφή και γνώρισαν καλά τον Χίτλερ σε διάφορες φάσεις της ζωής του: συμμαθητές του, συμπολεμιστές του στα χαρακώματα του Α΄Ππ, τη σπιτονοικοκυρά του, γείτονες, συντρόφους του –άνδρες και γυναίκες– από τα πρώτα του βήματα, από το 1919, στην πολιτική, συμπεριλαμβανομένου του Άντον Ντρέξλερ, ιδρυτή του Γερμανικού Εργατικού Κόμματος, ακόμη και τον δεσμοφύλακά του στο Λάντσμπεργκ. Οι άνθρωποι αυτοί περιγράφουν τον Χίτλερ, όπως οι ίδιοι τον γνώρισαν πολύ πριν γίνει Καγκελάριος της Γερμανίας, είτε στον πόλεμο, είτε στις πρώτες εθνικοσοσιαλιστικές συγκεντρώσεις, είτε στο Πραξικόπημα του Μονάχου, αλλά και την πορεία του NSDAP προς την εξουσία. Όλων αυτών οι αναμνήσεις ήταν ακόμη ζωντανές γύρω στο 1932-1933 που τους συνάντησε ο Heinz, και ζωντανές, συναρπαστικές και κάποιες φορές συγκινητικές είναι οι αφηγήσεις τους, τις οποίες ο συγγραφέας παραθέτει αυτούσιες.

Έτσι, ο αναγνώστης αποκτά πολύτιμες πληροφορίες για την πορεία του Αδόλφου Χίτλερ, από τη γέννησή του ως την κατάληψη της εξουσίας, αλλά και για τα μέτρα που έλαβε για την εδραίωση ενός εθνικολαϊκού κράτους ως το τέλος του 1938, πραγματικά από πρώτο χέρι και χωρίς τα, καθιερωμένα μετά το 1945, σχόλια που συσκοτίζουν την ιστορική αλήθεια και προκαλούν σύγχυση. Συγχρόνως, εφοδιάζεται με γνώσεις για σημαντικά ιστορικά γεγονότα όπως  είναι το Πραξικόπημα του Μονάχου του 1923, η απελευθέρωση των Σουδητών Γερμανών το 1938 κ.ά. Ο ίδιος ο συγγραφέας ήταν παρών με την ιδιότητά του τού δημοσιογράφου στην είσοδο του Χίτλερ αλλά και των γερμανικών στρατευμάτων στην Αυστρία αλλά και κατά την απελευθέρωση των Γερμανών της Σουδητίας, και περιγράφει και τη δική του εμπειρία.

Το βιβλίο θεωρείται, ακόμη και από αυτούς που δεν συμμερίζονται τη μη εχθρική του προσέγγιση στον Χίτλερ (όπως ο ιστορικός Bob Carruthers), «εξαιρετική πηγή» και «θησαυρός πρωτογενούς υλικού».

Μέγεθος βιβλίου: 15 X 23

Περιεχόμενα

1. Γέννηση και παιδική ηλικία

2. Βιέννη

3. Μόναχο

4. Στον πόλεμο με τον Χίτλερ

5. Ο Χίτλερ επιστρέφει στο Μόναχο μετά τον

Πόλεμο – Η αφήγηση του Ερνστ Σμιτ

6. O Χίτλερ γίνεται μέλος του Γερμανικού

Εργατικού Κόμματος

7. Οι πρώτες δυσκολίες του Κινήματος –

Η αφήγηση του Γκότφριντ Σμιτ

8. Ο χερ Ντρέξλερ συνεχίζει την αφήγησή του

9. Und Ihr habt doch gesiegt

10. Ο Χίτλερ στο Λάντσμπεργκ –

Η αφήγηση του Oberwachtmeister Χέμμριχ

11. Επανίδρυση του κόμματος

12. O Χίτλερ ρίχνεται στη δουλειά

13. Ο Χίτλερ, οι άνεργοι και οι άποροι

14. Τι πραγματικά σημαίνει «Σοσιαλισμός»

15. Ο Χίτλερ, η Γερμανία και ο Κόσμος

Ωράριο βιβλιοπωλείου

5 Απριλίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

Το βιβλιοπωλείο θα παραμείνει ανοικτό:
Μ. Πέμπτη 5 Απριλίου: από 9:00 έως 16:00
Μ. Παρασκευή 6 Απριλίου: από 9:00 έως 16:00
Μ. Σάββατο 7 Απριλίου: από 9:00 έως 16:00
thulebooks.gr

Ιστορία της γερμανικής λογοτεχνίας

30 Μαρτίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

 

Η Ιστορία της Γερμανικής Λογοτεχνίας του Ουώλτερ Τόμας συνιστά μια εμπεριστατωμένη σύνοψη της αρχαϊκής και μεσαιωνικής γερμανικής λογοτεχνίας καθώς και της λογοτεχνίας του ουμανισμού, της μεταρρύθμισης και του μπαρόκ. Μέσα από τα πνευματικά έργα κορυφαίων ποιητών, δραματικών συγγραφέων και μυθιστοριογράφων ξεδιπλώνεται λοιπόν ο απέραντος πλούτος της λογοτεχνικής δημιουργίας, από τις απαρχές της γερμανικής λογοτεχνικής παραγωγής και το «Άσμα του Χίλντεμπραντ» έως τη Νέα Γερμανία, τη λυρική ποίηση και το ρεαλιστικό δράμα.

Περιεχόμενα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Οι λαοί της γερμανικής φυλής

Τα γλωσσικά ιδιώματα των Γερμανών. Διαμόρφωση της ορεινής γερμανικής

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

ΚΕΦ. Α’ – Πρωτόγονη ποίηση καν μυθολογία των Γερμανών (400-843)

Ηρωικά άσματα

Γερμανική μυθολογία

Η πρώτη γερμανική γραφή. Οι ρούνες

Οι Γότθοι και η Βίβλος του Ουλφίλα

Η «Χιλντεμπραντιάδα» και ο μύθος του Βάλτερ

Οι μαγικές φράσεις

Η παρηχητική ποίηση

Οι γερμανικές διάλεκτοι

ΚΕΦ. Β’ – Οι λαϊκές παραδόσεις και η εξάπλωση του χριστιανισμού (843-1152)

Ανάπτυξη των ποιητικών μύθων

Πρώτα αποτελέσματα της χριστιανικής επίδρασης

Η «προσευχή των Βεσομπρούν» και το «Μουσπιλλί»

Ποίηση καλογηρικών εμπνεύσεων: το «Χέλιαντ»

Τα «Ευαγγέλια» του Ότφριντ

Εκκλησιαστική φιλολογία στη Λατινική

Η αρχαία ορεινή και η επέκτασή της

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Εισαγωγή στη γερμανική λογοτεχνία του Μεσαίωνα

ΚΕΦ. Γ’ – Επική και λυρική ποίηση (1152-1346)

Τα λαϊκά έπη: το Άσμα των «Νιμπελούγκεν»

Το έπος «Γκούντρουν»

Η ιπποτική ποίηση

Χάινριχ φον Φέλντεκε

Χάρτμαν φον Άουε

Βόλφραμ φον Έσεμπαχ

Γκότφριντ φον Στράσμπουργκ

Λυρικοί ποιητές

Φογκελβάιντε και οι ερωτικοί ποιητές

Διηγήματα και διδακτικά ποιήματα

ΚΕΦ. Δ’ – Αστική ποίηση και λαϊκό θέατρο (1346-1520)

Παρακμή της αυλικής ποίησης

Το άσμα των Αρχιτραγουδιστών και το λαϊκό άσμα

Οι Γερμανοί Μυστικιστές: Έκχαρτ, Σούζο και Τάουλερ

Το θρησκευτικό και κοσμικό δράμα

Οι Λόγιοι και οι Σατιρικοί

Διάφορα πεζά έργα

Η μέση ορεινή γερμανική και η εξέλιξή της

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ Εισαγωγή

ΚΕΦ. Ε’ – Μεταρρύθμιση και Ανθρωπισμός (1520-1750)

Η πνευματική κίνηση και η έντασή της

Μαρτίνος Λούθηρος

Ούλριχ φον Χούττεν

Τόμας Μούρνερ και Χανς Σαξ

Λαϊκή ποίηση. Το «λαϊκό βιβλίο» του «Φάουστ»

Οι μιμητές: Όπιτς και Γκρίφιους και οι σχολές της Σιλεσίας

Η θρησκευτική ποίηση

Η σάτιρα και το μυθιστόρημα

Οι ανθρωπιστές και ο Λάιμπνιτς

Η γαλλική επίδραση: Γκότσεντ

Η αγγλική επίδραση: οι Ελβετοί κριτικοί

Οι Ανακρεόντειοι και η νέα λυρική ποίηση

ΚΕΦ. ΣΤ’ – Λογοτεχνική ακμή (1740-1806)

Κλόπστοκ, Βήλαντ και Λέσινγκ

Ο Χέρντερ και η υποκειμενική κριτική

Η νεότητα του Γκαίτε

Ο φιλολογικός όμιλος της Γοτίγγης

Ο Καντ και η γερμανική φιλοσοφία

Σίλλερ: τα χρόνια της νεότητας

Γκαίτε και Σίλλερ

Η λυρική ποίηση και το δράμα

Η Γαλλική Επανάσταση και η αφύπνιση του εθνικού αισθήματος στη Γερμανία

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ Εισαγωγή

ΚΕΦ. Ζ’ – Ο Ρομαντισμός και η νεότερη περίοδος (1806-1910)

Ο Γιόχαν Πάουλ Ρίχτερ

Οι Ρομαντικοί: Νοβάλις, Μπρεντάνο, Τικ και οι αδελφοί Σλέγγελ

Οι πατριώτες: Κλάιστ, Καίρνερ, Αρντ

Η φιλοσοφία και η παιδεία

Το θέατρο και το μυθιστόρημα

Ο Γκαίτε και η ώριμη περίοδος

Η νέα Γερμανία και ο Χάινε

Το διήγημα και το ιστόρημα

Το ιστορικό και το αναλυτικό μυθιστόρημα

Η ιστορία και η κριτική

Η λυρική ποίηση

Το ρεαλιστικό δράμα

Το μυθιστόρημα υπό το Νέο Κράτος

Η νεότερη μάθηση και η επιστήμη

Οι μεταγενέστερες τάσεις

ΚΕΦ. Η’ – Η λογοτεχνία των αρχών του 20ού αιώνα

Ποίηση

Δράμα

Πεζός λόγος: μυθιστόρημα, ιστόρημα, διήγημα

Ευρετήριο

Επανακυκλοφόρησε: ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΜΥΛΟΠΕΤΡΕΣ

22 Μαρτίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

 

 

Μυθιστόρημα από πολλές αλήθειες και λίγους μύθους  
Είμαστε και οι δύο πρόσφυγες. Φοιτούσαμε σ’ένα ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο. Εκεί μας πέταξε ο ανεμοστρόβιλος. Θέλαμε να σιάξουμε τη ζωή μας και να ξεχάσουμε τον πόνο μέσα στη γνώση. Εκείνη από το Μπακού της Κασπίας, εγώ από ένα νησί της Μικρασίας. Μελετούσαμε μαζύ και μιλούσαμε μαζύ. Μελετούσαμε τον Κάντ και τον Νίτσε για να δυναμώνουμε την αδύνατή μας ύπαρξη. Απαγγέλαμε τον Χέλντερλιν για να μπορούμε να κυνηγούμε ένα όνειρο. Μιλούσαμε για τη μεγάλη μας πίκρα, την καϊμένη μας πατρίδα και τους χαμένους μας ανθρώπους.
Πολύς πόνος και λίγη χαρά. Οι πληγές αιμορροούσαν ακόμα. Και μείς χώναμε τα δάχτυλα σαδιστικά μέσα σ’αυτές τις πληγές και τις κάναμε πηγάδια της θλίψης. Ήτανε αυτές μας οι ώρες κατάνυξη και μοιρολόγι για ένα σταυρωμό. Και μόνο σαν γέμιζαν τα μάτια δάκρυα σώπαινε η θλιβερή μπαλλάντα. Η γνώση που της γυρέβαμε παρηγοριά δεν έρχονταν να μας στεγνώσει τα μάτια. Και σκύβαμε τότες μηδενιστές το κεφάλι για όλα εκείνα, που μαθαίναμε σαν το μάγιστρο Φάουστ που συχνά κάναμε παρεά.
Τα χρόνια περνούσαν. Σιγά σιγά η τύχη της με είχε επηρεάσει πιότερο από τη δική μου. Ήτανε πιο τραγική και πιο περιπετειώδικη.
Εγώ είχα ένα διαβατήριο και μια δεύτερη πατρίδα. Εκείνη είχε ένα διαβατήριο Νάνσεν και καμμιά πατρίδα. Εγώ ήμουνα διωγμένη από αλλόφυλλους εχθρούς, εκείνη από τ’αδέρφια της.
Ήτανε πιότερο δυστυχισμένη και μόνη στον κόσμο. Έτσι στάθηκα ψυχικά πλάγι της και έπλεξα τον πόνο μου με τον δικό της. Την ακολούθησα στην τραγική της μοίρα. Πλανήθηκα μαζύ της μέσα στην απέραντη χώρα της και στοχάστηκα βαθειά τις περιπέτειές της. Έτσι έγραψα το βιβλίο τούτο το δικό της και το δικό μου, πλεγμένο σαν ένα στεφάνι από ανθούς του κήπου της ψυχής της και της δικής μου.
Γι’αυτό το ιστόρημα τούτο είναι μια μοίρα, μια ζωή και μιαν αλήθεια, βασισμένο στην περιπέτεια του ανθρώπου των τελευταίων πενήντα χρόνων, που αλέθεται σαν σπυριά σταριού ανάμεσα σε δυό μυλόπετρεs.
thulebooks.gr 

Μίχαελ – ένα γερμανικό πεπρωμένο σε φύλλα ημερολογίου

21 Μαρτίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

 

Απόσπασμα από το βιβλίο
20 Μαΐου 
 
Πολλά γράφονται στις αίθουσες διδασκαλίας του πανεπιστημίου, ακόμη περισσότερα λέγονται, και μου φαίνεται ελάχιστα πραγματικά μαθαίνει κανείς. Ένα συγκεκριμένο είδος ζηλωτών της γνώσης συναντά κανείς πάντα σε αυτές τις αίθουσες. Χλωμά πρόσωπα, τα κλασικά γυαλάκια των διανοούμενων, πένες και χαρτοφύλακες γεμάτοι με βιβλία και τετράδια σημειώσεων. Αυτό είναι όλο.
Οι μελλοντικοί ηγέτες του έθνους!
Και οι γυναίκες, ω, Θεέ μου! Και οι διανοούμενες, ακόμη, δεν είναι ανυπόφορες.
Αναζητώ τον δάσκαλο εκείνο που θα είναι αρκετά απλός για να είναι σπουδαίος και αρκετά σπουδαίος για να είναι απλός.
Η ειδική επιστήμη εκτρέφει την αλαζονεία και το να μιλά κανείς συνεχώς για την ειδικότητά του. Η κοινή ανθρώπινη λογική πηγαίνει κατά διαβόλου.
Η διανόηση είναι ένας κίνδυνος για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα.
Δεν είμαστε στη γη για να παραγεμίσουμε με γνώση τα κεφάλια μας· αυτό είναι ασήμαντο, όταν δεν έχει επαφή με την πραγματική ζωή.
Πρέπει να εκπληρώσουμε το πεπρωμένο μας. Να διαπαιδαγωγήσουμε σωστούς ανθρώπους, αυτό πρέπει να είναι ο σκοπός των πανεπιστημίων.
Αλλά μπορούμε μόνο να εξελιχθούμε σε αυτό που μας έφτιαξε ο Θεός.
Είναι γι’ αυτό που ο Γκαίτε είναι ο πιο σημαντικός: επειδή ξεπέρασε τα σύνορα της γερμανικής συνειδήσεως. Αλλά θα ήταν ολίσθημα να θελήσουμε να του μοιάσουμε σε αυτό. Οι πολυφημισμένοι διάδοχοί του είναι ένα σύνολο ανόητων φαντασιοκόπων με άδεια, υπερμορφωμένα κεφάλια.
Quod licet lovi, non licet bovi!
Έτσι είναι στη ζωή: το ότι ο χερ Mάγιερ μπορεί να μάθει να απαγγέλλει από μνήμης όλον τον Φάουστ είναι πρώτιστα μόνον μια απόδειξη της καλής του μνήμης. Γιατί δεν δοκιμάζει το ίδιο και με τους λογαριθμικούς πίνακες;
 22 Μαΐου
Ο γηραιός καθηγητής μάς μιλά για την πατρίδα των Πρωτογερμανών. Σπάνια παρακολουθώ τις διαλέξεις του, αλλά πόσο συχνά τον άκουσα να λέει ότι οι πρόγονοί μας ήταν εγκατεστημένοι από τον Κάτω Δούναβη μέχρι την ακτή της Μαύρης Θάλασσας.
Μπροστά μου κάθεται μια νεαρή φοιτήτρια –μια όμορφη γυναίκα! Ξανθοκάστανα μαλλιά, μαλακά σαν μετάξι, δεμένα στον υπέροχο αυχένα της που είναι σαν λαξευμένος από ασπροκίτρινο μάρμαρο. Κοιτάζει ονειροπολώντας έξω από το παράθυρο, από το οποίο ήσυχα, σχεδόν ντροπαλά, μπαίνει κλεφτά μια παιχνιδιάρικη ηλιαχτίδα. Βλέπω το χαριτωμένο προφίλ της: ένα καμπυλωτό μέτωπο με καθαρές γραμμές, λίγες ατίθασες μπούκλες στα μαλλιά, μια μακριά, έντονη, κάπως πλατιά μύτη, και κάτω από αυτήν ένα τρυφερό, απίθανα ονειρώδες στόμα.
Ενώ την παρατηρώ, γυρνά ξαφνικά προς το μέρος μου, και αντικρίζω δύο μεγάλα γκριζοπράσινα μυστήρια. Ξαφνικά, κάθεται ήσυχα και σεμνά, φαίνεται να ακούει με ενδιαφέρον τα κουρασμένα λόγια του ηλικιωμένου καθηγητή και κάνει σαν να γράφει κάτι με ζήλο. Μέσα από το παράθυρο, η θρασεία ηλιαχτίδα διαχέεται και τρεμοπαίζει στα φοιτητικά έδρανα και τελικά κρεμιέται και φωλιάζει στα ξανθοκάστανα μαλλιά της. Αυτά λάμπουν στο φως σαν απαλό χρυσό μετάξι, όταν τα αφήνει να γλιστρήσουν μέσα από τα δάχτυλά της.
Είναι βράδυ. Στέκομαι στο παράθυρο και ο Ρίχαρντ κάθεται κοντά μου, στη μεγάλη πολυθρόνα μου και μιλά για τον μαρξισμό. Πόσο ορθολογιστικά όμως είναι όλα αυτά. Ο μαρξισμός είναι μια καθαρή θεωρία του χρήματος και του στομαχιού. Θεωρεί δεδομένο ότι ο ζωντανός άνθρωπος αποτελεί μια μηχανή. Γι’ αυτό είναι λάθος ο μαρξισμός, ξένος προς την κοσμική ύπαρξη, μια επινόηση· δεν εξελίχθηκε φυσικά. Μπορεί να φαντάζει λογικός στη θεωρία, αλλά πόσο παράλογος είναι στην πράξη.
Πράγματι, πόσο λίγα προβλήματα μπορούν να επιλυθούν από τον μαρξισμό. Πνεύμα πλάτους και όχι βάθους. Τι σχέση έχει άραγε με τη δική μας οδύνη;
thulebooks.gr

 

 

 

   Το τρίτο βιβλίο της σειράς Ιστορικό Αρχείο είναι ένα ντοκουμέντο σχετικά με την εμπλοκή της Ελλάδας στον Β΄Ππ, και τη θέση την οποία είχε, ήδη προ της ενάρξεως του πολέμου αυτού, λάβει υπέρ της Αγγλίας –σε βαθμό μάλιστα υποτέλειας– και κατά του Άξονα, παρά την ουδετερότητα, την οποία δήθεν τηρούσε.
    Το βιβλίο εκδόθηκε αρχικά το 1941 από το γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών και περιέχει εξ ολοκλήρου επίσημα έγγραφα (διακοινώσεις, τηλεγραφήματα, διαγγέλματα, υπομνήματα), πολλά εκ των οποίων ήταν απόρρητα, που αφορούν τη ρήξη με τη Γιουγκοσλαβία, η οποία σήμαινε αυτόματα και τη στρατιωτική επέμβαση στα Βαλκάνια, και τη ρήξη με την Ελλάδα. Τα έγγραφα που περιέχονται είναι πραγματικά ντοκουμέντα που ανατρέπουν και διαψεύδουν κατά αναμφισβήτητο τρόπο την κρατούσα άποψη περί του ποια πλευρά είχε πραγματικά ευθύνη για τη βαλκανική  εκστρατεία και την επέμβαση στην Ελλάδα.
    Στα έγγραφα του βιβλίου, ο αναγνώστης θα βρει αληθινή απάντηση στα ερωτήματα: Ποιος ο ρόλος της ελληνικής κυβέρνησης, ήδη προ της ενάρξεως του Β΄Ππ, στην εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτόν; Ποια συμφέροντα εξυπηρετούσε; Για ποιο λόγο «μια χώρα στην οποία ουδείς των εμπολέμων είχε ζωτικά συμφέροντα, αφού ήταν τόσο μακριά από το πραγματικό θέατρο του πολέμου» ενεπλάκη τελικά σε αυτόν; Τι έκανε τη γερμανική κυβέρνηση να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Αθήνα και η Ελλάδα είχαν καταστεί «έδρα ολοκλήρου της Υπηρεσίας Πληροφοριών και Προπαγάνδας της Αγγλικής Μυστικής Υπηρεσίας»; Επίσης, ποιος ο πραγματικός ρόλος της Γιουγκοσλαβίας και πώς οδήγησε στη βαλκανική εκστρατεία; Ποια πλευρά πραγματικά επιθυμούσε και ωφελείτο από τη δημιουργία ενός βαλκανικού μετώπου;
    Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στα υπό μορφή καταλόγου περιεχόμενα του βιβλίου, τα οποία παραθέτουν τον τίτλο κάθε εγγράφου και συνοπτική αναφορά του περιεχομένου, διευκολύνοντας έτσι τον αναγνώστη να αντιληφθεί τη χρονολογική σειρά των γεγονότων αλλά και να  ανατρέξει στα έγγραφα που τον ενδιαφέρουν περισσότερο.