ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

1 Αυγούστου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

….Αρκεί να ρίξουμε γύρω μας μόνο μια ματιά, για να διαπιστώσουμε ότι επιχειρείται παντού, σε όλους τους τομείς, να υπαχθούν τα πάντα στην ομοιομορφία, είτε πρόκειται για τα ίδια τα ανθρώπινα άτομα, είτε για τα πράγματα ανάμεσα στα οποία οι άνθρωποι κινούνται και αναπνέουνׂ είναι προφανές ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σύνθλιψη κάθε ποιοτικής διαφοράς.



…..για να υπάρχει πράγματι ομοιομορφία , θα έπρεπε να υποτεθεί η ύπαρξη όντων χωρίς καμμία ιδιότητα, όντων που δεν θα ήταν τίποτα περισσότερο από απλά αριθμητικά «νούμερα»ׂ επίσης, ότι μια τέτοια ομοιομορφία είναι παντελώς απραγματοποίητη, και ότι όλες οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την πραγματοποίησή της στο ανθρώπινο πεδίο δεν θα μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα παρά την απογύμνωση – λιγότερο ή περισσότερο πλήρη- των όντων από τα ιδιαίτερα ποιοτικά τους στοιχεία, μετατρέποντάς τα , στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι δυνατό, σε πλάσματα που δεν θα διέφεραν πολύ από απλές μηχανές……


Σε αυτόν ακριβώς τον σκοπό τείνουν, από κοινωνική άποψη, οι «δημοκρατικές» και «εξισωτικές» αντιλήψεις, σύμφωνα με τις οποίες όλα τα ανθρώπινα άτομα είναι «ίσα» μεταξύ τους, πράγμα που οδηγεί στον παράλογο ισχυρισμό πως όλοι είναι ικανοί και άξιοι για όλα. Μια τέτοια «ισότητα» δεν βρίσκεται πουθενά στην φύση, αποτελεί μια εντελώς αστήρικτη υπόθεση…..

ΡΕΝΕ ΓΚΕΝΟΝ (RENE GUENON), από το βιβλίο «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ» , εκδ. Πεμπτουσία, μετάφραση Γ. Τρίγκας

ΕΓΩ Θ’ ΑΝΤΕΞΩ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

31 Ιουλίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

..Είναι παλιά σας συνήθεια
να ξεκάνετε τους καλούς συγγραφείς,
εσείς ή τους τρελλαίνετε, ή κλείνετε τα μάτια σαν αυτοκτονούν,
ή πάλι βρίσκετε δικαιολογίες για τα ναρκωτικά τους,
και μιλάτε για παραφροσύνη και μεγαλοφυΐα,
όμως εγώ δεν θα τρελαθώ για να σας ευχαριστήσω,
δεν θα σας κολακέψω μ’ έναν πρώιμο θάνατο,
ώ, όχι, εγώ θ’ αντέξω ως το τέλος,
θα νοιώσω τα μίση σας να γλιστράνε στα πόδια μου
σαν ευχάριστο γαργάλημα,
να τα κοιτάζουν κοροϊδευτικά,
αν και πολλοί κινούνται ύποπτα,
φοβούνται να πουν πως σας μισούν•
η γεύση της αρβύλας μου;
Ορίστε η γεύση της αρβύλας μου,
χαϊδέψτε την,
βγάλτε και το βερνίκι με τη γλώσσα σας.

ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ

(απόσπασμα από το ποίημα Χαιρετισμός τρίτος Έζρα Πάουντ, εκδ. Δωδώνη , μετάφραση Η. Κυζηράκου)

ΤΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟ ΑΙΩΝΙΑ ΕΠΑΙΝΟΥΝ

28 Ιουλίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ
«…Ένας άνθρωπος με πλούσιο πνεύμα σε πλήρη μοναξιά ψυχαγωγείται θαυμάσια με τις δικές του σκέψεις, ενατενίσεις και φαντασία, ενώ η συνεχής εναλλαγή από παρέες, θεάματα, γιορταστικές εκδηλώσεις, εκδρομές δεν μπορεί να αποτρέψει τη βασανιστική πλήξη ενός πνευματικά αμβλυμένου. Ένας καλός, μετριοπαθής, ήπιος χαρακτήρας μπορεί να είναι ευχαριστημένος υπό συνθήκες φτώχειας, ενώ ένας άπληστος, φθονερός και κακός δεν είναι ευχαριστημένος μέσα σε όλα τα πλούτη. Ακόμα, για κάποιον που έχει διαρκώς την απόλαυση μιας εξαιρετικής, πνευματικά σημαντικής ατομικότητας, οι περισσότερες των γενικά επιδιωκόμενων απολαύσεων είναι εντελώς περιττές, και μάλιστα μόνο ενοχλητικές και βαρετές….

Και ο Σωκράτης, βλέποντας κάποια πολυτελή εμπορεύματα που ήταν απλωμένα για πούλημα, είπε: “Πόσα πράγματα λοιπόν υπάρχουν που δεν τα έχω ανάγκη!”…………….
Από αυτά λοιπόν συνάγεται ότι η εξάρτηση του ανθρώπου από τις εξωτερικές περιστάσεις είναι πολύ μικρότερη απ’ ό, τι νομίζουμε συνήθως. Μόνο ο παντοδύναμος χρόνος ασκεί και εδώ τα δικαιώματά τουׂ σ’ αυτόν υποκύπτουν σιγά σιγά τα σωματικά και τα πνευματικά χαρίσματα. Μόνο ο ηθικός χαρακτήρας δεν καταβάλλεται από τον χρόνο»

Άρθουρ Σοπενχάουερ (Το ασήμαντο αιώνια επαινούν, εκδ. Κάκτος, μετάφραση Ξ. Αρμύρος)

ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΣ

28 Ιουλίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

Ευστράτιος Καμπάνης, Δεκανέας
(Μικρασία 1919-1922)

….Μεσ’ στο σκοτάδι που πέφτει ακούγονται αδιάκοπα μονολεκτικές διαταγές. Κανένας δεν κοιμάται. Όλοι προετοιμάζονται για την ημέρα που έρχεται. Και μόλις χαράζει η 29η Αυγούστου, οι τούρκοι βλέπουν απορημένοι να ξεχύνονται τα αποδεκατισμένα Τάγματα για να καταλάβουν τους Ντουά- Τεπέ. Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αυτούς τους στρατιώτες που φτάνουν 600 μέτρα νότια από την κορυφή αυτών των λόφων.
Εκεί τα πυκνά πυρά τους καθηλώνουν. Έπειτα όσοι τελικά επέζησαν δεν θυμούνται πόσες φορές ανέβηκαν και κατέβηκαν σ’ αυτές τις θέσεις.
Όσο περνάει η ώρα, τόσες περισσότερες μονάδες δίνουν το αίμα τους για να σταματήσουν την προέλαση του εχθρού.
Η διαταγή είναι απλήׂ «ο εχθρός δεν πρέπει να περάσει ׂ αμυνθήτε μέχρις εσχάτων».
Οι τούρκοι ανατρέπονται, ανατρέπουν, ανατρέπονται.
Η ώρα περνά.
Η γη δέχεται όλο και περισσότερο αίμα.
Στις 20.45 η Στρατιά είναι πια ασφαλής.
Τώρα «μπορείτε να απαγκιστρωθήτε..».
Πέφτει το σκοτάδι.
Κανένας δεν εγκαταλείπει τη θέση του.
Όλοι είναι αποφασισμένοι να φύγουν με τους νεκρούς και τους τραυματίες τους.
Ο εχθρός δεν πέρασε.
Δεν μπορούσε να περάσει.
Εκεί, στο Σαγγάριο πολεμούσε ένας λαός, που τότε ακόμα είχε τη θέληση να νικήσει…
Τουλάχιστον έτσι πίστευαν όλοι εκείνοι οι ήρωες που κανένας πια δεν τους θυμάται.
*
Οι τραυματιοφορείς μεσ’ στο σκοτάδι ψάχνουν να βρουν τους ζωντανούς.
Κάποια στιγμή ο Καρυοφύλλης στο φως του φεγγαριού βλέπει το Σακελλάρη. Ο λοχαγός είναι βαριά τραυματισμένος.
Ίσα- ίσα που αναπνέει.
Όταν τον μεταφέρουν στις γραμμές άμυνας για διακομιδή, νιώθει πως το τέλος του πλησιάζει.
Κι όπως ένας στρατιώτης τον σκεπάζει με μια κουβέρτα, εκείνος αναγνωρίζει στο πρόσωπό του τον Σαββαϊδη.
Κάτι ψιθυρίζει. Ο Στέλιος σκύβει για ν’ ακούσει.
Ο επιθανάτιος ρόγχος τον εμποδίζει.
Ξεχωρίζει μονάχα πως « ο εχθρός δεν πέρασε…πατέρα…».
Έπειτα σιωπή.
Ο εχθρός δεν πέρασε, λοχαγέ.
Η Στρατιά πέρασε το Σαγγάριο και τραβά για τον Εσκή- Σεχίρ, κύριε Σακελλάρη.
Το όνειρο δεν λέει να πεθάνει.
Η τρέλα, η ουτοπία, η πρόκληση συνεχίζονται…

Μ. Κοκκινάρης, « Ευστράτιος Καμπάνης, Δεκανέας,ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΣ (Μικρασία 1919-1922),

Εκδ. Αρμός.

βρείτε το βιβλίο εδώ

Te voglio bene assai

26 Ιουλίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

Η ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΤΟΥ "ΣΥΝΗΘΟΥΣ ΒΙΟΥ"

25 Ιουλίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ
….Από εδώ πηγάζει και η ιδέα του κοινώς λεγόμενου «συνήθους βίου» (“vie ordinaire”) ή «καθημερινής ζωής»(“vie courante”). Αυτό που εννοείται στην πραγματικότητα με τις παραπάνω εκφράσεις είναι κυρίως μια ζωή, στην οποία δεν μπορεί να εισχωρήσει με κανέναν τρόπο τίποτε το «υπερανθρώπινο», για τον λόγο ότι έχει αποκλειστεί από αυτήν κάθε στοιχείο ιερού, τελετουργικού ή συμβολικού χαρακτήρα………….
Περαιτέρω, οι ίδιες οι λέξεις «συνήθης» και «καθημερινή» συνεπάγονται ότι κάθε τι που υπερβαίνει αυτό το επίπεδο , ακόμα και όταν δεν απορρίπτεται κατηγορηματικά, αντικρύζεται ως κάτι το «απόκοσμο», ως εξαίρεση , παράξενη και ασυνήθιστη…

Είναι ευνόητο ότι οι ίδιοι οι υλιστές , τυφλωμένοι καθώς είναι από τις προκαταλήψεις τους οι οποίες τους αποκλείουν κάθε διέξοδο από το περιορισμένο πεδίο, όπου έχουν συνηθίσει να κινούνται, είναι περισσότερο ανίκανοι από κάθε άλλον να κατανοήσουν αυτά τα πράγματα ή έστω να τα θεωρήσουν ως πιθανά. Χωρίς αμφιβολία θα έμεναν έκπληκτοι αν μάθαιναν ότι υπήρξαν και εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι, για τους οποίους ο λεγόμενος «συνήθης βίος» θα αποτελούσε το πιο παράξενο πράγμα από όσα θα μπορούσε να φανταστεί κανείς , γιατί δεν αντιστοιχεί σε καμμιά απολύτως πλευρά της ζωής τους. Και όμως, όχι μόνο υπάρχουν όντως τέτοιοι άνθρωποι, αλλά και αυτοί θα πρέπει να θεωρούνται ως πραγματικά «φυσιολογικοί», ενώ οι υλιστές, με όλην την διαλαλούμενη «ευθυκρισία» τους και την υποτιθέμενη «πρόοδο» της οποίας νομίζουν πως αποτελούν τα τελειότερα τέκνα και τους πιο «προχωρημένους» εκπροσώπους, δεν είναι, κατά βάθος, παρά όντα στα οποία ορισμένες ικανότητες έχουν ατροφήσει σε σημείο πλήρους εξάλειψης.

 RENE GUENON

(Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ)

το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ

Gary Og – Say hello to The Provos

25 Ιουλίου /
Δημοσιεύτηκε απο τις Εκδόσεις ΘΟΥΛΗ

Say Hello To The Provos

Chorus

Say hello to the Provos, say hello to the brave

Say hello to the Provos, and Ireland shall be saved

Well it all happened in 71,

When Internment had begun,

And we were taken by the point of a gun,

Remember, we shall remember.

Now many a battle has been fought and won,

Many a home has lost a son,

Long Kesh’s gates shall soon be undone,

Remember, we shall remember.

The UFF and the SAS

Assassinations at their best,

Innocent people they put ot their deaths,

Remember, we shall remember.

Daithi O’Connell we honour your name,

Those British patrols you put them to shame,

For Stormont’s downfall you were to blame,

Remember, we shall remember.

So put your faith in the Provos, put your faith in the brave,

Put your faith in the Provos and Ireland shall be saved.